İktidarsız (güçsüz) ve ihtiyârsız (seçme kābiliyeti olmayan) bir yavrunun imdâdına umulmadık bir yerden, yani kan ve fışkı ortasından beyaz, sâfî, temiz bir süt göndermek olan cüz'î fiil ise; tevhîd (Allah’ın var ve bir olduğu) nazarıyla bakıldığı vakit, birden bütün yavruların pek çok hârikulâde ve pek çok şefkatkârâne olan küllî ve umûmî iâşeleriyle (beslenmeleriyle) ve vâlidelerinin onlara müsahhar edilmeleriyle (itâat ettirilmeleriyle) rahmet-i Rahmân’ın cemâl-i lâyezâlîsi (sonsuz güzelliği) kemâl-i şa‘şaa (tam bir şa‘şaa) ile görünür. Eğer tevhîd nazarıyla bakılmazsa, o cemâl (güzellik) gizlenir ve o cüz'î iâşe dahi esbâba (sebeblere) ve tesâdüfe ve tabiata havâle edilir; bütün bütün kıymetini gaybeder, belki de mâhiyetini de kaybeder.
Şuâ‘lar