Prof.Dr. M. Esad Coşan'dan:
-Bizim Erzincanlı fakir bir komşumuz vardı,İstanbul'da.Hanımı da , kendiside Allahu a'lem evliyadan idi.Sessiz,sedasız.Ayağına bir hastalık isabet ettiği için,birini kesmişlerdi.Ama,ayağının kesilmesi, yüzünden tebessümü kesememişti.Çünkü,inancı kuvvetliydi.Kaderden diyor,hastalığınada ,herşeyine de rıza gösteriyordu.Hanımı anlatıyor:
-Vefatı anında,çok şiddetli nefes alıp veriyor.Alnı boncuk boncuk terlemiş.Kan ter içinde adeta.Tabii vefalı hanımı,müslüman zevce,başında bezle alnını siliyor.Şefkatle sormuş bir ara beyine:
-Efendi.çok mu acı çekiyorsun,niye böyle nefes nefesesin?
-Ne acı çekmesi!demiş adam.Hocaefendimizle hac yapıyoruz da,bu topal ayağımla arkasından koşacağım da yetişeceğim diye uğraşıyorum.Bu yüzden nefes nefeseyim.
ALLAH ,nasıl alıyor salih kulunun ruhunu.Hacda tavaf eder gibi.Vefat telaşını,hacda hocasına yetişme telaşı olarak gösteriyor.
Allahuekber Allahuekber....
Konu: Telaşı Niye İmiş? (Okunma sayısı 673 defa)