Sigaraya Son Verme Taktiği ( yeterki gönülden istensin)

[صحراء]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

SİGARAYA SON VERME TAKTİĞİ

Hayat bir zihinden ibaret olup, bu zihnin algıları içindeki donelerin değerlendirilmesiyle kişi yaşamına yön verir. Yaşayış standartları alışkanlıklar, hayata dair yargılar, güzellikler zihin algıları sonucu oluşur, data kayıtlarınız ne kadar düzgünse değerlendirme mekanizmanızda aynı doğrulukta çıktılar üretip size yansıtacaktır.

Birde bağımlılık arz eden durumlar vardır. Kimi olumlu kimi olumsuz yönde cereyen eder. Olumsuzluklar (yasaklılar) daha bir rağbet görür, Alkol gibi, sigara gibi herkesin başlarken nasıl olsa bir gün bırakacağım dediği, Özellikle doktorların bıraktırma gayreti, ne yazık ki kendilerinin dahi içmeye devam etmesi meseleyi inandırıcılığından uzaklaştırıyor.
Bu bağlamda ben de uzun yıllar sigara içtim. Kronik farenjit’im olmasına rağmen bir türlü bırakamıyordum. sabahları adeta boğuluyordum. İş arkadaşlarımdan yılmaz KURT ve Hava trafik müdürü Mehmet ÖZEREN birlikte çay içip sohbet ederken, sigaranın sebep olduğu hastalıklardan söz ediyorduk, gündeme aniden bırakalım fikri düşütü her kes olumluydu parazit yapacak kimse yoktu içimizde niyetimiz kesindi…

O gün sözleştik ve ani bir kararla üçümüzde sigarayı bırakmaya karar verdik, ancak anlaşmayı bozan kişi diğer ikisine en iyisinden gömlek alacaktı… ve bu anlaşmayı diğer çalışanlara da duyurduk ki vaziyet sır olmaktan çıksın aşikarlık kazansın. Ani bir kararla o an birbirimizi gaza getirip sigarayı olduğu yere bıraktık… Ancak hiç birimiz bir diğerimize içsel olarak inanmıyor , her an bir madik atılacak hissi ile çaktırmadan her birimiz bir diğerimizi kolluyorduk.

O dönem kapalı mekanda, Sigara yasağı yoktu, Yılmazın odası benim yan tarafımdadır. Ara ara ortadan kaybolduğunu izliyorum. Çaktırmadan takip edip kendisini izlemeye aldım. dışarı gidip bir köşede içip geldiğini gözlemledim, Yılmazın cıvıması ile Sonrasında Mehmet’te anlaşmayı bozdu içmeye başladı, Ne mutlu ki anlaşmaya harfiyen uyan ben oldum. Ne yazık ki hiç biri de bana gömlek almadı…
Gerçi bende almayacaktım ama olsun anlaşmayı bozan onlar olduğuna göre almaları gerekirdi…


Şimdi ben bu bağımlılıktan nasıl kurtuldum.

Herkesin kendine göre sigara içme ve aynı şekilde bırakma sebepleri vardır; ve bu mereti bırakabilmek için gerçekten dış dünyadan kopup Zihinsel olarak gereken yargılama ve karar verme aşamalarını bitirip meseleyi karara bağlamanız gerekir…
Aksi durumlarda sizi içmeye götüren sebepler hayatınızın içinde hep var olduklarından yeniden içme şansınız o denli yüksektir. Ne yazık ki bırakıp bırakıp tekrar içenler pişman olmalarına rağmen dikiş tutmaz şekilde hep denemeler yapar hiç birinde başarılı olmazlar…

Ben VİSTON marka sigara içiyordum. Arkadaşlarımla sözleştiğimiz gün neredeyse paketim yarıdan fazla doluydu. O paketi 15 gün hiç içmeden cebimde gezdirdim. Yemeklerden, çaylardan sonra çok kuvvetlice içmeyi arzulamama rağmen, kendimi zihinsel olarak hazırladığım için, Her içme isteğim vuku bulduğunda 1 adet çıkardım ve adeta sigarayla konuştum;
“Sen berbat bir arkadaşsın. Yıllardır içmeme rağmen bir hayrını görmedim. Ben kesin kes seni bırakacağım. Çıkarıyorum seni hayatımdan. Bana bir dha zarar veremeyeceksin. Kimin daha güçlü olduğunu sana ısbat edeceğim bunu göreceksin…”

Derdim ve çıkarıp konuştuğum sigarayı tekrar paketime yerleştirip Cebimde taşımaya devam ettim. sigaraya karşı uluorta yerde bu tarz konuşmalarım abartısız 15 ~20 gün devam etti. Sigaraya karşı müthiş bir zihinsel alt yapı hazırlığı adeta beynimde hüküm verip idam etmiştim. Tam bir konsantrasyon hali idi. Bu zihinsel terapiyi iyi uyguluyordum.


Milat olarak 15 ocak 2004 tarihini zihnime işledim.


Bırakma eylemimin altında alt kat komşumun 52 yaşında ciddi bir kanser vakası sonucu hayatını kaybetmesi meselesi de vardır. Akciğerleri adeta bitmişti, Bronşları sigaranın nikotiniyle sıvandığından doktorlar röntgen cihazıyla kanserin nereden başladığını bulamamışlardı 3. Taramada ancak çıkmıştı…
Allah  muhafaza etsin hepimizi…
Şimdi çok rahatım nefesim açıldı. Ağzımın tadı değişti, yediklerimden tat almaya başladım. En önemlisi sabahları artık faranjitim beni rahatsız etmiyor.
Yanımda içenlerden ciddi rahatsız oluyorum ve ağızlarının berbat koktuğunu kendilerine hep hatırlatıyorum.
Rahmetli Babaannem derdi ki;


“ Parasını el alır, dumanını yel alır, pisliği sana kalır.”

Bu güzel sözü de hep aklımda tuttum.

Selamlarımla,

Yusuf KARAKURT

[Defne]

  bakalım...

[استانبول]

 

[ESLEM]