Savaş'a Hazır mısınız?

[عباس]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

bu yazımı aşağıdaki adresten okuyabilirsiniz, dua ediniz 

c.c sizleri ve bizleri nefsimize karşı korusun ve cümlemizi muzaffer olanlardan eylesin   

http://www.nurunyolcusu.com/yazarlar/abbas/176-savaa-hazr-msnz-.html

      :aglym:

Abbas

[muhammediDuruş]

Rabbü'l Alemin razı olsun, önemli bir hakikati hatırlattınız,,,

[چلبى]

 

[استانبول]

  sizin yazılarınızı okurken hiç sıkılmıyorumlütfen devamlı yazın hitap şekliniz tam benim tarzım   
imzalı bir yazı gönderin

[عباس]

nefsime hitaben yazdığım bu yazının devam niteliği taşıyan devamını yazdım ama  en kısa bi zaman da yayınlaya bilirim..

  

[مجاهد]

          

[طوبى]

 

[عباس]

okuyan gözleriniz nurlansın ve bizlerede şevkle yazma gayreti versin 
  

[طوبى]

nefsime hitaben yazdığım bu yazının devam niteliği taşıyan devamını yazdım ama  en kısa bi zaman da yayınlaya bilirim..

  

 bekliyoruz

[عباس]

selamünaleyküm güzel insanlar
sanırım yazının linkinde bi sıkıntı olmuş neyse sitenin emanetçisi gardeşim o işi halleder inşaAllah ben yazıyı buraya kopyalıyayım daha rahat okunması için

SAVAŞ'A HAZIR MISINIZ?
 

Peygamber Efendimiz (sav) Bedir muharebesinden dönerken  “ küçük savaşdan büyük  savaşa gidiyoruz” demiş, Efendimizin (sav) yanında bulunan sahabeler ise “Efendimiz (sav), Rum (Bizans) imparatorluğu ile mi? yoksa Kisra (bugün kü İran) İmparatorluğu ile mi savaşacağız?” diye sormuşlar. Efendimizin (sav) “ nefsimizle savaşacağız” dediği  rivayet edilmişdir. 
 
 İnsan kendi nefsiyle sürekli bir mücadele içinde bulunur, ölünceye  kadar bu mücadele devam eder. Bu savaşın sonunda insan ya nefsini yener  veya ona yenilir.
 Bu savaşın neticesi sekarat anı dediğimiz insanın  dünyadan ayrılıp, ahirete gitmeye hazırlandığı ölüm anında daha da  çetin bir mücadeleye dönüşür. Çünkü insan, ya iman ile veya küfür ile ölür.  [/color] Şeytan ölüm anında insana gelerek “bana iman et, susuzluğunu açlığını gidereyim” der. Nefisde şeytanın isteklerini hoş görerek kabul etmemizi ister. Bir çok alim ve evliya son nefesde ki durumlarından hep korkmuşlar, iman ile ölebilmek ve küfürden korunmak ve kurtulmak için sürekli olarak Allah (c.c) sığınmışlardır.

 Üstadımız Bediüzzaman’a da yanında bulunan talebeleri; içinde bulunulan cihan harbinden bi defa olsun soru sormadınız, ilgilenmediniz, bundan daha önemli bir hakikat mı var? diye   bir soru sorduklarında aldıkları cevap ise hayli önemlidir. Üstadımız  soruyu soranlara hitaben öyle güzel bir cevap vermiş ki “Evet, bu cihan harbinden daha büyük bir hakikat, daha azim (büyük) bir hadise, hükmettiği için cihan harbi ona nisbeten çok ehemniyetsiz düşüyor. Çünkü ..” diye başlayıp iman ile kabre girebilmenin önemini anlatmış, detaylı okumak isteyenler Gençlik Rehberi isimli eserden okuyabilirler.

 Bizler  yaptığımız işlerde ve yaşantımızda daima sıratı müstakim de olmaya  çalışmalıyız. Yaptığımız ve söylediğimiz her şeyde Cenabı Hakkın (c.c.)  rızasını gözetmeliyiz. Bizlere zahiren hoş gibi gelen şeylerin neticesini düşünüp ona göre hareket etmeliyiz.

 Misal olarak: namaz kılmak nefsimize daima ağır gelir ve hiç bir zaman namaz kılmak istemez, bize sürekli olarak “daha vaktin çıkmasına çok, şu işide yap, bu işide yap” diye vesvese vermeye çalışan şeytana yandaşlık eder. Görünüş itibariyle namaz kılmamak nefsimize  kolay ve zevkli bir iş gibi gelir ama namaz kılmamanın neticesi olarak vicdanımızda bitmeyen bir sızı başlar ve bizi  sürekli tedirgin eder. Bu dünyada bunca vicdan azabı çektiğimiz yetmezmiş gibi ayrıca ebedi yaşayacağımız yer olan ahiret yurdunda cennete giderken yolumuza bir engel olarak çıkacak mizan terazisinin başında bizi boynu bükük koyacak ve Allah (c.c.) korusun cehenneme sevk olunmamıza sebeb olacakdır.
 İşte zahiren güzel gibi görünen en basit bir olayın neticesi bize ne kadar çok zararı olacak, bundan dolayı bizler yaptığımız bütün işlerde o işin neticesini düşünmek zorundayız.

 Kur’an-ı Kerimin ifadesine göre “Muhakkak ki nefis, daima kötülüğü emredicidir; ancak Rabbimin merhamet ettiği (koruduğu kimse) müstesna” (Yusuf Suresi 53. Ayet) Hz. Yusuf  (a.s) nefsi emmareye itimad edilmez diyerek bizleri uyarıyor. Bütün işlerimizde demeliyiz ki: “ Bu yapacağım işten Allah (c.c) razı olurmu ve bu yapacağım işte kul hakkı bulunurmu? ” diye kendimize sormalıyız ve gereken cevabı en doğru şekilde vicdanımız bize verecekdir.

 Mevlana hazretleri demiş ki: “Nefis cehennemden bir parçadır, bizim nefsimizde ateşden bir parça. Parça bütünü özler, nefsin hedefide ait olduğu cehenneme bizi çekmek ister.”

  Osmanlı İmparotorluğu zamanında İzmit dolaylarında papazın birisi evliyalık makamına yükselmiş. Mana aleminde bunu gören Vefa Hazretleri bunun sebebini öğrenmek ve bu iş halk arsında duyulursa insanlar arasında ikilik çıkar deyirek İzmit’e gitmek için yola çıkar. Bir rivayette yanında talabeleri de vardır. İzmit’e gemiyle gittiğinde sahilde bi at arabasıyla birisi kendilerine doğru yaklaşıp “siz bize gelmişsiniz, buyrun bize gidelim” der. Adamın evine giderler, sofra hazırmış adam misafirlerine sofraya buyur etmiş.
Vefa Hazretleri: “sana bi soru soracağım, soruma cevap verirsen yemek yerim vermezsen yemem” der.
Papaz “sor” der.
Vefa Hazretleri: “sen bu mertebeye nasıl geldin” der.
Papaz “nefsime muhalefet ile bu hale geldim, bir şey yapmak istediğimde bunu nefsime soruyordum nefsim yap derse, yapmıyordum. Yapma derse, yapıyordum bunun neticesi olarak böyle oldum” der.
Vefa Hazretleri Papaz’a “senin bu yaptığın müslümanların şiarıdır, düsturudur. Sen böyle yaparak müslümanlar gibi yaşıyorsun sen müslüman olsanda ebedi dünyan da kurtulsa, sor bakalım nefsine senin müslüman olmana ne diyecek ” der,
Papaz nefsine sorar “müslüman olayım mı?” diye, nefsi cevap verir “bunca zaman her dediğime karşı çıktın, hiç bir dediğimi yapmadın bari bunu yapma” der. Papaz kelime-i şehadet getirerek müslüman olur.

 Bizler ne kadar nefsimize muhalefet edebiliyoruz, ne kadar onun isteklerini yerine getiriyoruz. Hakikaten kendimize sormamız gereken bir soru:
 Nefsimiz, bizim esirimiz mi? Yoksa biz, nefsimizin esirimiyiz? Elbette bu sorunun doğru cevabını yine vicdanımız bize söyler. Yüce Allah (c.c) Yüce Kitabımızda şöyle buyurmuştur:
  "Nefse ve onu şekillendirene, ona iyilik ve kötülük kabiliyetini ilham edene and olsun ki, nefsini temizleyen iflah olmuş, onu fenalıklara gömen kimse de ziyana uğramıştır." (Şems Suresi 9-10. Ayetler)

 Allah’ım bizi nefsini temizleyen kullarından olmamızı nasip et.  Amin


Necip Abbas