Gönderen Konu: Salih Amel İşlemede Helal Gıdanın Önemi (Okunma sayısı 670 defa)

SeYYaH · « : 06 Mart 2010, 19:14:51 »

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

iÂlemlerin Rabbi Allah-u Teâlâ, kâinatı Efendimiz (s.a.v) hürmetine halk etmiş, insanı en şerefli varlık olarak yaratmış ve kâinatta var olan diğer yarattıklarını da insanoğluna faydalı kılmıştır. Kâinatta var olan her şeyin bir sebebi vardır. Sebepsiz hiçbir yaratılmış yoktur. İnanan insanlar için her yaratılmışta İlahî bir sır vardır. İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik ise akıl gibi bir nimetin varlığıdır. Akıl ise insanın doğruyu yanlıştan, faydayı faydasızdan, helali haramdan ayırt etmesinde önemli bir unsurdur. Rabbimiz bizi bu dünyaya imtihan için göndermiştir, bu dünyada yapılan iyi ve kötü işlerin şüphesiz ahrette hesabı olacaktır. Aklı sayesinde bu dünyada insanoğlunun en başta gelen vazifelerinden biri helâl sınırlar içinde yaşamak, helâl kazanmak ve helâl yolda harcamaktır.
İbadet, insanoğlunun Âlemlerin Rabbine kulluğunun bir göstergesidir ve O’nun nimetlerine olan şükrünün bir ifadesidir. İnsan, ibadetlerini ruhunu besleyen manevi gıdaların yanı sıra varlığını devam ettirecek maddî gıdalardan aldığı güçle yerine getirir. İnsanoğlu ibadeti samimiyetle ve özenle yerine getirmelidir. Bu samimiyet ve özenin tesisi için insan vücuduna giren her lokmanın etkisi büyüktür.
Rabbimiz Asr’a kasemle başladığı Asr Suresi’nde şöyle buyurur. ”Asra yemin olsun ki. Şüphesiz ki insan zarardadır, ziyandadır. Ancak iman edenler, salih amel işleyenler, birbirlerine Hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesna .” Rabbimiz surenin son ayetinde salih amel işleyen kulların kurtuluşa ereceğini beyan etmiştir. Salih amel kulun ihlâsla, içtenlikle, yalnız Rabbinin rızasını gözeterek yapmasıdır. Salih amelde bulunabilmek için helal gıda çok önemlidir. Rabbimiz, “Ey Peygamberler! Helal olan şeylerden yiyin ve salih amellerde bulunun. (El-Mu’minun, 51).”Ey iman edenler! Size verdiğimiz rızıkların helal olanlarından yiyin” buyurmuştur. İnsan bünyesine helal gıdadan, feyz ve muhabbet aksederken, bunun zıddı olan haram ve şüpheli gıdalardan ise kasvet, ağırlık ve gaflet sirayet eder. Helal gıda ile beslenen bir insan, itaatkâr ve teslim olurken; haram ve şüpheli gıda ile beslenen insanlar ise isyankâr ve asi olmaktadır. Yani salih amel işlemek isteyen, Rabbine itaatkâr ve samimi olmak isteyen bir kul, haram gıdalardan uzaklaşıp helal gıda ile beslenmelidir.
Efendimiz (s.a.v) Rabbimizin yiyeceklerimizdeki ölçütünü şöyle beyan eder; “Şüphesiz helal bellidir. Haramda bellidir. Fakat bu ikisi arasında (helal veya haram olduğu açıkça belli olmayan) birtakım şüpheli şeyler vardır ki, pek çok kimse onları bilemez. Şüpheli şeylerden kaçınan bir kimse, dinini ve haysiyetini korumuş olur. Şüpheli şeylerden sakınmayan bir kimse ise, zamanla harama düşer. Tıpkı sürüsünü başkasına ait bir arazinin etrafında otlatan çoban gibi sürünün bu araziye girme tehlikesi vardır. Dikkat edin! Her padişahın girilmesi yasak bir arazisi vardır. Unutmayın ki, Allah’ın (c.c.) yasak arazisi de haram kıldığı şeylerdir.”(Buhari, İman, 39)
Ashab-ı Kiram’ın örnek hayatlarına bakıldığında bu hassasiyete çok önem verdikleri açıktır.
Ebu Bekir Sıddık’ın (r.a) bir kölesi vardı. Bu köle kazancının belli bir kısmını O’na verir, o da bundan yerdi. Yine bir gün köle kazandığı bir şey getirdi. Hz. Ebu Bekir (r.a), onu yemeye başladı. Bunun üzerine köle:
- “Yediğin şeyin ne olduğunu biliyor musun?” diye sordu.
Hz. Ebu Bekir (r.a):
- “Hayır bilmiyorum. Nedir söyle bakalım?” Diyerek onun açıklamasını istedi.
Köle:
- “Falcılıktan anlamadığım halde cahiliye devrinde falcılık yaparak bir adamı aldatmıştım. Bugün onunla karşılaştık. Adam, o yaptığım işe karşılık size ikram ettiğim bu yiyeceği verdi, deyince Hz. Ebubekir (r.a) parmağını boğazına götürerek (tüm eziyetine rağmen) yediklerinin hepsini çıkardı.” (Buhari, Menakıbul Ensar,26)
Diğer bir rivayete göre köle:
- Bir lokma için bu kadar eziyete değer miydi? Dediğinde Hz. Sıddık:
- “Canımın çıkacağını bilsem bile, yine de o lokmayı çıkarırdım.” cevabını verdi. (Ahmed b.Abdullah et-Taberi, er-Riyadun Nadra, II,140-141)
Ashab-ı Kiram haramdan bu titizlikle kaçınmış, böylece helalle birlikte manen yükseliş içinde olmuştur.
Rabbimizin bizim için haram kıldığından kaçınmakta, helal kıldığından yemekte bedenimiz ve ruhumuz için elbette pek çok fayda vardır. Helâl kıldığı nimetlerde insanoğlu için birçok hayır gizliyken haram kılınmış, yasaklanmış olan şeylerde de bizim bilemediğimiz şerler gizlidir. Yani içine haram karışmış bir gıdanın vücuda girmesi ile mükemmel bir organizma olan insanda maddî ve manevi birtakım hasarlar meydana gelmekte hatta bazen, kişinin çocuk ve torunları bile genetik rahatsızlıklara maruz kalmaktadır. İbrahim bin Edhem Hazretleri bu hususta: “Midelerine girenlerin helâl mi, haram mı olduğunu araştıranlar, iman bakımından yükselirler. Kazançlarının helâlliğini düşünmeden dünyalık peşinde koşanlar ise, önce mide fesadına uğrarlar; sonra da huzurları kaçar, manen yükselemez, alçalırlar. Ne ibadetlerinin, ne de yaptıkları iyiliklerin zevkine varabilirler.” buyurmuştur. Sehl (r.a) da: “Haram lokma, yiyenin âzâları bilsin bilmesin, istesin istemesin isyan eder. Yediği helâl olan kimsenin de âzâları, kendisine itaat eder ve hayırlı işleri yapmaya muvaffak olur.”demiştir.
Hazret-i Mevlana bu konuda: “Bilgi de, hikmet de helâl lokmadan doğar; aşk da, merhamet de helâl lokmadan meydana gelir. Bir lokmadan haset, hîle doğarsa, bilgisizlik, gaflet meydana gelirse, sen o lokmanın haram olduğunu bil! Hiç buğdayını ektin de arpa çıktığını gördün mü?” Buyurmuştur.
İnsanoğlu, ibadetler içine gizlenmiş olan faydalarını yaparken bilemez, ama kemalata ermiş Allah dostları bunun en güzel örneklerini göstermişlerdir.

İbrahim bin Edhem Hazretleri:

“Kemale erenler, ancak midelerini gireni kontrol etmekle kemale erebilmişlerdir” buyururlar.

İşte manevi büyüklerimiz, yenilen her lokmanın kalbe olan tesirini bildikleri için kazançlarına ve gıdalarına dikkat etmişlerdir. Kazancın nereden geldiği konusunda helal veya haram oluşu, yenilecek gıdanın da kazanılması, içeriği, hazırlanışı bakımından helal ve haram oluşuna dikkat etmek işlenilen her amele yansımaktadır. Helal lokma ile salih bir amel işleyerek dünya ve ahiret saadetine kavuşmak, haramlardan ve şüpheli gıdalardan kaçarak Âlemlerin Rabbine yaklaşmak en güzel kulluk vazifesidir.
Selam olsun helal gıda ile beslenen ve salih amel işleyen müminlere!