Sahrada açan goncayı alan ellerin çektiği cefaları ağyar ne bilsin

[كنج مسلمان]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

 



 

Sahrada açan goncayı alan ellerin çektiği cefaları ağyar ne bilsin.

Bir ince sızıdır duyguların iniltisi akan dingin su misali...Hayatın menevşe renginden bir yudum sunulan ahlar. Çocuksu masumane gülüşlere dolanmış safiyetlik isteyenler. Sükutu lüzumsuz söz israflarının başına taç giydiren sus(muş) dil. Avazı çıktığı kadar susan feryadını, kelimelerinin kelepçesine takmış  yorgun gönüller.

Sorulan nedenlerin, niçinlerin....., perdenin arkasındaki cevabı bulmaya çalışılan nakıslık.
Yürürken adımlarına dolanan halatlardan kurtulmaya çalışan seyyahın duran ayakları...

Sahrada açan goncayı alan ellerin çektiği cefaları ağyar ne bilsin.
Bir arının vızıltısı gibi vızıldamaya çalışan yürek atışını duyması gereken duysun yeter.
Elbet birgün bir katrede olsa bal sunulur şifa niyetine yaralarına....


Duydumki tebdil i mekan etmişsin, rayiha kokunu sunmuşsun aç gönüllere, inletmişsin nazlı yürüyüşünle alemi, nazarına tutulanlar savrulmuş pamuk gibi tarifsiz mekanlara... Ne konuştuk seninle  gönlüm?
 Hani bir ahdimiz vardı...Dayan yüreğim dayan belki birgün sende nasiplenirsin rayiha kokusundan.

Canımdan can ayrılıyor, nefesimin dibine  düşüyorum


SAHRA