Sahabe Efendilerimiz Resulullah'ı (s.a.v) Nasıl Severdi Biliyor musunuz?

[كنج مسلمان]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

* Ashâbın Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’e bağlılığı, bir gölgenin sahibine bağlılığı gibiydi…

* Ashab-ı Kirâm, Efendimiz’i canlarından çok severlerdi. Efendimiz hatırlarına gelince evleri kendilerine dar gelir, ancak O’nu görünce ferahlarlardı.

* O’nu, mal ve canlarının ötesinde severlerdi. Fedâ etmek en büyük lezzetleriydi. Racî ve Bi’r-i Maûne’ye giderlerken tereddüt etmediler.

* Otururken ayağı tutulan kimse, “Ya Muhammed!..” der, salavat getirince acısı dinerdi.

* Müşrikler tarafından bayıltana kadar dövülen sahâbi, ayılınca ilk olarak Rasulullah’ı sorardı.

* Emirlerine itaat ederler, “Neden, niçin?” diye sormazlardı. Onların Kitap ve Sünnet’e bağlılığı da pazarlıksız, tartışmasız ve içtendi. Peygamber Efendimiz’in yaptığı bir şeyi asla terk etmezlerdi.

* Konuşmalarında, Peygamber Efendimiz’den bahsederken ismiyle hitap etmez, O’nun nebî ve rasûl sıfatlarıyla ya da güneş ve ay diye ifade ederlerdi. (Ka’b’ın affediliş hâdisesinde olduğu gibi)

* Allah Rasûlü’nün hadis-i şeriflerini rivâyet ederken renkleri değişir, heyecandan boyun damarları şişerdi.

* Mescid-i Nebevî’nin etrafında oturanlar, evlerine çivi çaksa, Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- incinmesin diye birbirlerini uyarırlardı.

* En büyük temennîleri iki dünyada da Rasûlullah’la beraber olmaktı. Bunun için hayatlarını Allah Rasûlü’nün sünnet-i seniyyesi üzerinde yaşarlardı.

[زهره نور]

  cenab hak efendimizin şefaatine nail eylesin 
kardeş çok güzel bilgiler

[طوبى]

  kardeş :dua: :dua:

[بدرقه]

  :aglym: :dua: :dua1: