Bir profesör yılın ilk dersinde tahtaya kocaman bir kağıt asar.Kare şeklindeki kağıdın ortasına birşeyler yazacakmış gibi kalemin ucunu dokunduruverir ve sonra çeker.Dönüp kendisinden birkaç yaş küçük öğrencilerine sorar:
-Bana ne gördüğünüzü söylermisiniz?
Herkes bir ağızdan
-siyah bir nokta! diye cevap verir,
Oysa stajyer öğretmen olduğu yıllarda küçük çocuklara aynı soruyu sorduğunda "Beyaz bir kağıt" cevabını almştı. "Yaşlarımız büyüdükçe bakış açılarımız küçülüyor mu acaba*" diye mırıldandı sessizce.
Kendi kendimize soralım bu soruyu.Ne görüyoruz?Doğan güneşi,koskoca okyanusları ve içinde binlerce çeşit canlıyı,açan çiçekleri,oynayan çoçukları mı görüyoruz?Yoksa binbir hikmetle dalından koparılıp düşen bir yaprağa,kayan (vazifesine koşan) bir yıldıza mı bakışlarımızı hapsetmişiz? Ya da küçücük bir ayrıntıya mı saplanıp kalmışız?Ne dersiniz???