Efendimiz sahabeleriyle oturuyor..Derken yanlarına birkaç sahabe geliyor ve diyorki''Hasan ve HÜseyin kayboldu''...Efendimiz ''hadi kalkın ve oğullarımı arayın diyor..''Bunun üzerine sahabeler etrafa dağılıyorlar.İçlerinden biri efendimizle birlikte gidiyor.Ve anlatıyor;
Efendimizi takip ettim bir dağın eteklerine kadar gittik Hasan ve Hüsaeyin'i birbirlerine sarılmış uyurlarken gördük.Efendimiz O'nlara şefkatle baktı O'nları birbirlerinden ayırıp birini sağ omuzuna diğerini sol omuzuna aldı...Ben de O'nlara..''Cennet sizlerin olsun ne güzel bir bineğiniz var''dedim...Efendimiz buyurdu;''Ama O'nlarda ne güzel binicidirler''.... :aglym: :aglym: :aglym:
Ayağının tozu olmak bile şerefti bizim için eyyy SEVGİLİ ennnn SEVGİLİ...
Konu: O'nlar da ne güzel binicidirler.. (Okunma sayısı 601 defa)