Mevti(ölümü)veren odur.Yani,hayatı veren o olduğu gibi,hayatı alan,mevti veren,dahi yine odur.Evet,mevt yanlız tahrib ve sönmek değildir ki esbaba verilsin,tabiata havale edilsin.Belki nasıl bir tohum zahiren çürüyor;fakat batınen bir sümbülün hayatına ve yoğurmasına ,yani cüz-i tohumluk hayatından, külli sümbül hayatına geçiyor.Öylede,mevt dahi zahiren bir inhilal(dağılma)ve bir intifa(yok olma)göründüğü halde ,hakikatte,insan için hayat-ı bakiyye ünvan ve mukaddime ve mebde(başlangıç) oluyor.Öyle ise,hayatı veren ve idare eden Kadir-i mutlak,yine elbette mevti dahi O icad eder.
BEDİÜZZAMAN SAAİD NURSİ