İslami Hayat ve Sünneti Seniyye 2 (Örnek Alınması Gereken Biri)

[عباس]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Örnek Alınması Gereken Biri

( Habibim, Ya Muhammed!) De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız, o halde bana tabi’ olun ki, Allah (da) sizi sevsin” Al-i İmran Suresi 31. Ayet sünnete tabi olmanın ne kadar mühim ve lazım olduğunu bizlere ilan ediyor. Şu ayeti kerime der ki: “Eğer Allah’a muhabbetiniz (sevginiz) varsa, Habibullah’a ittiba edilecek.” Eğer ittiba edilmezse, netice veriyor ki Allah’a muhabbetimiz yoktur. Evet, Cenâb-ı Hakka iman eden, elbette O’na itaat edecek. Ve itaat yolları içinde en makbulü ve en müstakimi ve en kısası, Habibullahın gösterdiği ve takip ettiği yoldur.

Demek ki, Allah'ı sevmenin alâmeti ve kendini Allah'a sevdirmenin yolu, Resûlünün sünnetine ittiba' etmekten geçmektedir. Çünkü Allah'ı gerçekten seven bir kişi, elbette Allah'ın sevdiği ve râzı olduğu zât'a benzemeye, onun hareketlerini kendisine örnek almaya çalışacaktır.

Sünnet'e uygun hareket etmenin pek çok uhrevî sevab ve nurları vardır. Sünnet-i seniyyenin mes'eleleri, hattâ en küçük edebleri bile, birer pusula gibi Müslümana, hayatın zorlukları içinde nasıl hareket edeceğini bildirir ve ona en selâmetli ve emniyetli yolu gösterir. Ona şaşmaz ve değişmez değer ölçüleri kazandırır. Kısacası, "Sünnet-i seniyye dünya ve âhiret saadetinin temel taşı ve olgun insan olmanın kaynağıdır."
Sünnetlere karşı içimizde "ittiba" arzu ve niyetini daima korumalıyız. İfa edebileceğimiz sünnetlere karşı da sebebsiz yere ihmale, tenbellik ve lâkayıtlığa düşmemeliyiz.

Sünnetin kasden veya tenbellikle terkedilmesinde Cehennem azâbı yoksa da, şefâatten mahrumiyet gibi büyük bir kayıp ve ziyan söz konusudur. Sünnetlerin değiştirilmesi veya inkârı ise bid'attır, dalâlettir.

Yemek, içmek, giyinmek, v.s. gibi günlük fıtrî hareket ve muameleler, sünnete ittiba' yoluyla, ibadet hükmüne geçerler. İşlenmesi âdet olan fiiller, böylece hayatlanır, şefâate vesile hâline gelirler.

İnsan ruhuna feyizler bahşederler. Çünkü sünnetin en küçük bir edebine riayet dahi, Allah Resulünü hatıra getirir, kalbe nur ve huzur verir.
Sünneti terk eden hakiki görgü ve edebi de terk etmiş olur ki, neticesi Rabbimizin lütuflarından mahrumiyettir.
Bizler; ana rahminde altı aylıkken babasını kaybeden, altı yaşında annesinin ölümünü gören, bütün hayatı anasız babasız geçen, fakat daha sonra insanlığın övündüğü, Allah'ın en çok sevdiği insan, sayılıp sevilen Sevgili Peygamberimizi örnek alabiliriz.

Bizler; gençlik yılları boyunca iffet, doğruluk, hayâ, edep timsali olan, amcası Ebû Talib'in koyunlarını otlatarak hayatını kazanan genç Muhammed'in (as) hayatını kendimize rehber edinebiliriz.

Çünkü O’nun (as) hayatı boyunca herhangi bir çirkin hareketine, bir yalanına, hilesine rastlanmamıştır.

Kısaca, her insan hangi şartlarda bulunursa bulunsun, hangi meslek ve sanatta çalışırsa çalışsın, sabah-akşam, gece-gündüz, her zaman ve her yerde Sevgili Peygamberimizi (as) kendisi için güzel bir örnek olarak alabilir.

Öyle bir rehber ki, O’na (as) uyduğumuz zaman hayatımızın karanlıkları kaybolup, O’nun (as) nuru sayesinde yolumuz aydınlanır, işlerimiz yoluna girer, hayatımıza bir düzen ve disiplin gelir.

Peygamberimizin (as) ahlâkının en önemli özelliği, Allah vergisi oluşudur. Yüce Allah (c.c)  O’nu (as) insanların örnek alacağı kusursuz, eksiksiz ve seçkin bir şekilde yaratmıştır. O (as) dünyaya gözünü açıp kapayıncaya kadar hep aynı huy ve ahlâk üzerinde yaşamıştır.

İşte bundan dolayı, O’nu (as) kendisine örnek kabul eden insan, O’nu (as) ne kadar taklit edebilirse, o kadar istifadesi fazla olur, o nurdan aldığı feyiz, o nispette çoğalır.

Peygamberimizin (as) ahlâkının en belirgin özelliklerinden birisi de, hiçbir şekilde aşırılığa kaçmadan, orta yola, doğruya ulaşmasıdır. Bu kadar ağır ve sorumluluk isteyen bir görev üzerinde bulunduğu halde, O (as) yine kendisini Rabbine vermiş, günün büyük bir kısmını ibadet ve zikirle geçirmiştir.

Kalbi her an Allah'a (c.c) bağlıdır. Bütün işlerinde Allah'ın (c.c) rızasını gözetmiştir.

Ahlâk alanında en büyük inkılâp ve değişikliği, Peygamber Efendimiz (as) yapmıştır. Cahiliye Arapları inanç ve âdetlerine öylesine bağlı, körü körüne öylesine tutulmuşlardı ki, yüzyıllardır yapa geldikleri alışkanlıklardan onları hiçbir kuvvetin ayırması mümkün değildi.

Vahşet, dehşet ve zulümde o kadar ileri gitmişlerdi ki, merhamet, şefkat ve acıma hisleri tamamen körelmiş, öz kızlarını canlı canlı toprağa gömecek derecede canavar kesilmişlerdi.

İşte Peygamberimiz (as) birkaç sene gibi kısa bir zamanda o geniş yarımadada vahşi, âdetlerine bağlı ve inatçı kavimleri, kötü ahlâk ve vahşi alışkanlıklarından kurtarıp, yerlerine güzel ahlâk esaslarını yerleştirdi. Onları bütün dünyaya rehber ve medeni milletlere öncü birer şahsiyet haline getirdi.

Resul-i Ekrem Efendimizin (as) öğrettiği ahlâk sayesinde yüz milyonlarca insan maneviyat iklimlerinde yükselerek hem dünya, hem de ahiret mutluluğuna erdiler. Pek çok muhtaç insanın imdadına koşarak hidayetlerine ve saadetlerine vesile oldular.

   

[طلبه لگه - طالب]

Sünnetlere karşı içimizde "ittiba" arzu ve niyetini daima korumalıyız. İfa edebileceğimiz sünnetlere karşı da sebebsiz yere ihmale, tenbellik ve lâkayıtlığa düşmemeliyiz.

rabbim bizede onu taklit ederek yaşamayı insanlara hayırlarda vesile olmayı lütfundan ihsan etsin rabbim

allah razı olsun

[عباس]

sizden de