İslami Hayat ve Sünneti Seniyye 1

[عباس]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Es-Selamünaleyküm
Sevgili arkadaşlar; belki yazdıklarımızdan veya yazacaklarımızdan birisi insanların imanını kurtarma veya koruma noktasında bir can simidi hükmüne geçer mi diye âcizane düşündüğümden dolayı burada sizlerle bir şeyler paylaşmaya çalışacağım.

Bugünkü yazımız İslami Hayat ve Sünneti Seniyye Hakkındadır.

Allah (celle celalühü) hiç bir şeyi yaratmadan evvel kendi nurundan Efendimiz (aleyhisselamı) yarattı. Efendimiz (as) Allah’a (c.c) öyle bir sevgi ve muhabbet besledi ki bu sevgiyi anlatmak için kelimeler yetersiz kalır. Allah (c.c) bu sevgiden öyle memnun oldu ki Efendimizin (as) hürmetine diğer insanların ruhlarını ve melekleri yarattı. Sonra insanı yeryüzüne halife yaptığında melekler “ -Orada fesat çıkaracak ve orada kan dökecek bir kimse mi kılacaksın? Hâlbuki biz, hamdin ile (seni) tespih ediyoruz ve seni takdis ediyoruz” dediler. (Rabbin de onlara) “Sizin bilemeyeceğiniz şeyleri, şüphesiz ki ben bilirim!” buyurdu. Bakara Suresi 30. Ayet şüphesiz ki bizler yaratılan varlıklar olduğumuz için bize bildirilen kadarını bilebiliriz.

Allah (c.c.) kullarına bir din gönderdiğinde mutlaka o topluluk içinden de peygamber göndermiştir. “Ey iman edenler! Allah’a itaat edin! Peygambere de itaat edin!” Muhammed Suresi 33. Ayet çünkü Allah’ın emir ve yasaklarını insanlara anlatarak öğretecek birer öğretici gerekiyor. Bizler okullarda ki öğretmenlerimiz olmadan fen bilimlerini ne kadar öğrenirdik, ailemizden de adabı muaşeret kurallarını öğrenir o öğrendiğimiz kurallar çerçevesinde doğru veya yanlış konusunda hüküm verir ona göre hayatımızı devam ettiririz.

İnsan bu dünya için yaratılmadığından dolayı, dünyevi yükler ruhumuzu boğar – sıkar. Aldığımız bir çamaşır makinesini, bulaşık makinesi olarak kullanamayacağımız gibi, ruhumuzu da; dünyevi meselelerle boğarsak insan ruhi bunalıma günümüz ifadesiyle depresyona girer. Eğer bizler hakkıyla Allah’ı bilen ve tanıyan insanlar olsaydık bugün bunca dert ve sorunla uğraşmadan mutlu birer hayatımız olurdu. “ Mü’minler ancak o kimselerdir ki, Allah’a ve Resulüne iman ederler, sonra şüpheye düşmezler-” Hucurat Suresi 15. Ayet Allah korkusu ve sevgisi insanları en olgun dereceye ulaştıran vasıtalardandır. Şunu da unutmamak gerekir ki insan sevdiğinin; incinmesin, kırılmasın, üzülmesin diye korkar sevmediğinden korkmaz. “-Kulları içinde Allah’tan ancak âlimler korkar-” Fatır Suresi 28. Ayet

Gerek içinde yaşadığımız toplum olarak, gerekse aile içinde veya kendi şahsi hayatımız da mutlu(mu)sunuz? Sorusunun cevabını elbette biliyoruzdur. Ahlaksızlık günümüz insanını elem ve ızdırab içinde yaşatan, aile bağlarını koparan bir mikroptur. Ahlakın olmadığı yerde sevgi ve güven ortamı da olmaz. İnsanlık; ilk önce kalp-ruh dairesinde düzgünleşmelidir. Sonra hane dairesinde, mahallemizi düzeltmeden şehrimizi düzeltemeyiz.

Toplumun yapı taşı ailedir. İnsanlar mutlu ise aile mutlu olur, aileler mutlu olunca da toplum mutlu ve huzurlu olur.

Fahr-i Âlem Efendimiz (as) veda haccın da buyurdular ki: “Size iki emanet bırakıyorum. Siz onlara sıkı sarıldıkça, yolunuzu şaşırmazsınız. O emanetler de; Allah’ın kitabı Kur’an ve benim sünnetimdir.” diyerek bizlere adeta bir yol haritası veriyor.

Bugün 21. yüzyıl itibariyle insanlığın içine düşmüş olduğu bu bataklıktan kurtuluş reçetesini bizlere 1400 sene evvel haberdar eden Efendimize (as) ne kadar uyabiliyoruz. Allah (c.c) bizlere yüce kitabımız da emir ve yasakları bildirmiş neyin nasıl uygulanacağını göstermesi için de Peygamberimizi (as) görevlendirip bize göndermiştir. Kur’an da geçen namaz kılın, oruç tutun emrini bize Peygamberimiz (as) hayatıyla yaşayışıyla örnek olarak göstermiştir.

Peki, Peygamberimiz (as) bu emirleri bize açıklarken başka bir şey yapmamış mıdır? Elbette bizim daha iyi yaşayıp, daha iyi bir kul olabilmemiz için beşeri ilişkilerin de ve toplum içinde ki yaşantısıyla bize örnek olabilecek bir hayat tarzında yaşamıştır. Daha peygamberlik görevi verilmeden önceki hayatıyla da bizlere örnektir. Bugün hangimiz de (Müslüman olduğumuz halde) “emin”lik sıfatı var?

Peygamberimizin (as) yeme içme adabından, devlet yönetimine varıncaya kadar, hayatın her alanıyla ilgili söz, hareket ve yaşantısına sünnet diyoruz. Sünnet; fert, aile ve toplum hayatının her alanını kuşatır.

Hayatın her alanını kuşatan sünneti daha iyi anlayabilmek için üç kısma ayırabiliriz; “ibadet”, “güzel ahlâk ve ahkâmı tebliğ” ve “tatbik etmek”.

Allah’ın (c.c) emirleri bizlere farzdır. Yapmakla mükellefiz. Ama sünnetler farz değildir. Yani isteyen yapar istemeyen yapmaz gibi bir hüküm ortaya çıkıyor gibi görünüyor. Ama şunu unutmamak gerekir ki: şu üç günlük geçici olan dünyada bile birini sevdiğimiz zaman (önceden sevmiyor olsak bile) o neden hoşlanırsa bizde ondan hoşlanmaya başlarız, o neyi seviyorsa bizde onu sevmeye başlarız, ecdadımız bu sebep den “muhabbet gözü, bütün ayıplara karşı zayıftır, kusurları görmez. Fakat dargınlığın gözü, bütün hataları ortaya çıkarır.” demişlerdir.

Rabbimizin bize verdiği görevleri layıkıyla yerine getiremiyoruz. Beşeriz; şaşırıp şımarıyoruz. Bizler Allah’ı layıkıyla sevebilmek için önce Peygamberimizi (as) tanımalı ve sevmeliyiz ki Cenab-ı Allah (c.c) da Peygamberimizin (as) hürmetine eksiklerimizi tamamlasın ve bizleri affetsin. (Amin)

  

[طلبه لگه - طالب]

Bugün hangimiz de (Müslüman olduğumuz halde) “emin”lik sıfatı var?
 

 

allah razı olsun ayrı ayrı faydalandık

[مجاهد]

 

[عباس]

sizlerden de