İki boş, bir dolu boş.

[كنج مسلمان]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

İki boş, bir  dolu boş.


Lunaparka gidilğinde rengarenk eğlenceli bir ortama doğru yolcusunuzdur.
Cezbedici bir ahestesi vardır, içine girdiğinizde çıkmak istemezsiniz.
Baloncunun gökkuşağı misali balonları neşe verir çocukları ve çocuksu gönlü taşıyanları. Bir taraftan elma şekeri satan, diğer tarafta mısırcılar, bir de simidi görürseniz bir bardak sıcacık çay ile dokunmayın işte keyfinize...
Zaman nasılda akıp geçti sanki yelkovan ve akrep saniyenin peşine takılmışlar yarış yapıyorlar.
Akşam olup karanlık başlayınca bir ürperti başlar eve geç kaldım ya otobüsü kaçırdıysam, diye.
Evde hesabını vereceğiniz kişilere hazırlamaya başlarsınız mazeret listenizi.
Aklınız ve kalbiniz ittifak edemezler bir türlü her biri ayrı telden çalar ve söyler.
Vicdanınız devreye girmeli gerçekleri söyleyecek size yardımcı olacak
İşte lünaparka elveda gerçek hayata dönüşe merhaba deme vakti gelmiştir.

İki boş, bir  dolu boş olan solmuş ve solmaya yüz tutmuş donuk bir gölgeye baktım izlediğim simada.
Çokluğun içinde yapayalnızım diyordu gözlerindeki hüzün. Öyle kocaman bir boşluğa bakıyorduki görünüşte anlamsız sade ve suskun.
Aslında donuk bakışların arkasında çok manzaralara temaşa ediyordu belkide, bizlerin göremediği kimbilir. Eli yüreğinde her bir azası yorgun hayata ve içindekilerine dedirten hali ve tavırları yüreğimizi dağladı.
O iki boş olan hayali düşündm simasında anlattığı çzigilerden. Hani insan ayağa kalkmak için bir şeylere tutunmak ister kuvvet alayım diye. İşte tam tutundum derken bastonunuz birden kırılır yok olur. O anı yaşayanın yaşadıklarını yaşamak gibi bir acı sardı benliğimi tarifsiz.
Anladımki o simanın tamda buna ihtiyacım var gücüm yok derken düşüşü ve tekrar ayağa kalkmak için çektiği ızdıraba seyirci kalmak mümkün mü gönül sahipleri diyesim geldi.

Sonra bir baktım güya o görünüşte doluydu ama nasıl dolu?
İçi boşalmış bir doluluk sadece ceset hareket ediyordu hani bunun hayat veren ruhu nereye gitti dedik gönlümüzden.
Yoksa onuda mı arkasında götürdü o iki boşluk.
Ne garip dolu görünüpte boş olmak. Bu öyle bir acıki izlerken dinlerken yakıp kavuruyor ya bunu yaşayanın hali nedr.

Anladımki dünya hayatı bir lunapark gibi önce cezbedyor oynatıp, yalancı bir gülücükle bağlıyor.
Sonra oyaladığı çaldığı zamanımızın hesabını vermeye gelince dönüp bakmıyor bile.
Aslında dünya hayatına yalnız başlayıp yalnız bitirmiyor muyuz?
Görünüşte olan dolular zaten dolmadan boşalmadı mı?
Boşaldı boşalmasınada biz hep bardağın dolu tarafına baktığımız için tabanındaki çatlaktan sızıntıdan bihaber yaşayan yoklardanız.

SAHRA