Hz. Aişe Annemiz ve Efendimiz ..

[rehnüma]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Hz. Aişe Annemiz ve Efendimiz ..

Dâr-ı fani de canlandırılmış en güzel aşk hikayesi ..

İkisine dair yaşanmış kıssaları bu bölümde paylaşmak istedim.

Rabbim cümlemize öyle huzurhanelerinde yaşamayı nasip eylesin..

Onların ahlaklarıyla ahlaklandırsın bizleri..

Salat ve Selam Kördüğüm gibi birbirine bağlı olan o güzellerin üzerine olsun inşaALLAH ...

[rehnüma]

Hz Aişe validemiz bir bayram günü camide kılıç-kalkan oyunu oynayan Habeşlilerin gösterisini seyretmek ister. (Bir rivayette Efendimiz seyretmek isteyip istemediğini sorar; o da seyretmek istediğini söyler.)

 Neticede

Efendimiz (sallALLAHu aleyhi ve sellem) camiye bakan pencerenin önünde ayakta durur. Hz. Aişe validemiz  de,  arkasında durarak çenesini mübarek omuzlara koyar, yüzünüde Efendimiz'in yüzüne yapıştırır ve öylece seyreder.

Hatta Efendimiz daha iyi oynamaları için "Ey Erfideoğulları göreyim sizi" diyerek bir nevi tezahürat da  yapar. Bir müddet beraberce oyuncuları seyrederler.

ALLAH Resülü bir iki sefer "Yeter mi ya Aişe ?"  demesine rağmen 

"Biraz daha ey ALLAH'ın Resulü" diyerek süreyi uzatır.

Ve daha sonra bu olayı şöyle anlatır :

"Aslında Habeşlilerin oyunu uzun süre seyredecek kadar ilgimi çekmiyordu. Fakat ALLAH Resülü'nün ilgisini çekmek için uzun süre izledim".

Daha sonra bunu kendilerine ifade ettiğinde,

"Ben bunu fark etmiştim, fakat gönlünü hoş tutmak için öyle davrandım"

der.

-Buhari, Bed'u - Halk,7 : Müslim, Cihad, 11.


O bütün insanlığa örnek bir aile Reisi, bir ahlak abidesidir...



 

[rehnüma]

Hz. Âişe buyuruyor ki:

Bir gün Resulullah mübarek nalınlarının kayışlarını çakıyordu. Ben de iplik eğiriyordum. Mübarek yüzüne baktım. Parlak alnından ter damlıyordu. Ter damlası, her tarafa nur saçıyordu. Gözlerimi kamaştırıyordu.

Şaşakaldım. Bana doğru baktı.

-Sana ne oldu ki, böyle dalgın duruyorsun? buyurdu.

-Ya ResulALLAH! Mübarek yüzünüzdeki nurların parlaklığına ve mübarek alnınızdaki ter tanelerinin saçtıkları ışıklara bakarak kendimden geçtim, dedim.

Resulullah kalkıp yanıma geldi. Gözlerimin arasını öptü ve

-Ya Âişe! ALLAHü teâlâ sana iyilikler versin! Beni sevindirdiğin kadar, ben seni sevindiremedim buyurdu.

Hz. Âişeınin mübarek gözlerinin arasını öpmesi, Resulullahı severek, Onun cemalini anlayarak gördüğü için aferin ve takdir olmaktadır.

[بدرقه]

 

[rehnüma]

Peygamberimiz (sav) eşlerine karşı özel bir ilgi gösterirdi.
Onlar özel kelimelerle hitap ederdi.
Onları sevdiğine dair sevgi sözcüklerinden kaçınmazdı.
Aişe'ye özel bir sevgi sözcüğü vardı.
'Gözbebeğim.'
Onları öyle severdi.
Onları öyle korurdu.
Öyle sakınırdı.Tüm kem gözlerden saklardı.
O gözbebeklerini hiç kırmadı.
Hiç incitmedi.
Hiç üzmedi.
Hiç ağlatmadı.
Hiç azarlamadı.
Gözbebeği Aişe'ye derdi bazen:
'Ya Aişe konuş, gönlümüz açılsın.
'Aişe'si konuşurdu.
Eşinin konuşmasını isteyen bir eşti.Eşinin konuşmasından gönlü ferahlayan bir eş.
Peygamberliğin ağır yüküyle sıkıldığı zamanlarda Aişe'sinin elini tutardı.
'Ferahlat Ya Aişe' derdi.
Aişe'sinin eliyle rahatlardı.
O aynaydı:
Yardımcı, arkadaş, yoldaş, nazik dost olan Refik'in..

[rehnüma]

Efendimizin Hümeyrasına Nasihatları :

- Ey Aişe, yumuşak ol; zira ALLAHü teâlâ bir ev halkına iyilik murad ederse, onlara rıfk, yumuşaklık kapısını gösterir.

- Ey Aişe bilmez misin; kul secde ettiği zaman, ALLAH onun secde yerini yedi kat yerin sonuna kadar tertemiz kılar.

- Ey Aişe, hiç hayâsız söz söylediğimi gördün mü? Kıyamet gününde ALLAH katında en kötü insan, şerrinden kaçarak insanların terkettiği kimsedir.

- Ey Aişe, ALLAH, kullarına lutf ile muamele edicidir. Her işte yumuşak davranılmasını sever.

- Ey Aişe, sana birisi, istemeden, birşey verirse, kabul et! Çünkü o, ALLAHü teâlânın sana gönderdiği bir rızıktır.

[rehnüma]

Bir gün Ebu Bekir (r.a.) Hz. Peygamber’in kapısını çalıyor. İçeride Hz. Aişe’nin sesini yükselttiğini işitiyor.
İçeri girergirmez, tokatlamak üzere Hz. Aişe’yi yakalıyor, Rasulullah (s.a.v) araya girerek mani olmaya calışıyor.
Ebu Bekir (r.a.) öfkeli halde dışarı çıkıyor.

Rasulullah Hz. Ebu Bekir dışarı çıkınca Hz. Aişe’ye;

“Gördün ya, seni adamın elinden kurtardım” diyor.

Bir kaç gün sonra tekrar Hz. Ebu Bekir onları barış içinde görünce;

“Beni kavganıza dahil ettiğiniz gibi, sulhunuze de dahil edin” der.

Rasulullah (s.a.v.) da “Ettik, ettik” diye cevap verir.

Efendimiz hanımı Hz. Aişe’nin yüksek sesle konuşmasına bir şey demiyor, tam tersi ona adeta şaka yoluyla kendisini babası Ebu Bekir’in
elinden kurtardığını ifade ediyor.

[rehnüma]

Resulullah efendimiz bir defasında, kızı Hz. Fâtıma'ya buyurdu ki:

- Ey kızım, benim sevdiğimi, sen sevmez misin?

Hz. Fâtıma'nın, “Elbet severim” demesi üzerine, yine buyurdular ki:

- O hâlde, Aişe'yi sev!

[rehnüma]

Hz. Aişe, Peygamberimizle yeni evlenmişti.

Eşinin kendisini sevip sevmediğini merak etmekteydi.

Yada kendisini ne kadar ve nasıl sevdiğini...

Aişe bu düşüncesini peygamberle konuşmadan edemedi.

„Ey ALLAH’in Resulü, beni seviyor musun?

„Evet, ya Aişe tabii seviyorum!“

Aişe dahasını da merak ediyordu. Acaba nasıl seviyordu?

Hemen sordu.

„Beni nasıl seviyorsun?“

Peygamberimiz sevgi şeklini tanımladi eşine:

„Kördüğüm gibi.“

Bu cevap Hz. Aişeyi çok sevindirdi. çünkü kördüğüm açılmazdı. Açılmayan, bitmeyen sırlı bir sevgi demekti.

Alacağı cevap onu çok mutlu ettiği için, Hz. Aişe kadınca bir ihtiyaçla sık sık sorardı:

„Ey ALLAH’ın Resulü, kördüğüm ne alemde?“

Peygamberimiz, Aişe’yi memnun eden cevabı verdi her defasında:

„Ilk günkü gibi...“

Sevmekte de eşsizdi O...

O aynaydi:

Yarattıgı varlıkları çok seven ve onlar tarafından da cok sevilen Vedud’un...

[Hudeybiye14]

 
Allah Peygamberimizin (sav) sünnetlerine uymayı nasip eylesin

[rehnüma]

Hz. Aişe, şimdiye kadar hiçbir kadında görülmeyen bir imzanın sahibidir.

Genellikle hanımlar eşleri ile tanıtılırlar.

Ya da eşlerinin imtiyazı ile toplumda yer edinirler.

„Falanın eşi, yada ben falancanın hanımıyım!“

„Ben peygamberin hanımıyım“ demiyor Hz. Aişe.

Hz. Aişe farklı tanıtıyor kendisini insanlara. O öyle bir tanıtım ki, bu tanıtımla, peygamberin de nasıl bir eş olduğu tanınıyor.

Fraklı bir imza kullanıyor Hz. Aişe.

O öyle bir imza ki, peygamberin eşleri ile olan sevgi bağının tarihe yansıyan bir imzası da oluyor.

Öyle bir imza ki, bir peygamber için, bir kadın bunu çekinmeden kullanıyor. Eşinden aldığı sevgi ve ilgi ile.

Hz. Aişe önce kendinsin babasının ismi ile tanıtıyor. „Ebu Bekir kızı Aişe.“

Ve devam ediyor:

ALLAH’ın sevgilisinin sevgilisi...

Seviyordu O.

O ayanydı:

Sevilen, muhabbet edilen Mahbub’un...

[rehnüma]

Peygamberimizin iranlı bir komşusu vardı. Güzel et yemeği yapardı.

Bir gün de Peygamberimiz için yemek yaptı. Sonra da Peygamberimizi davete geldi.

Peygamberimiz sordu.

„Aişe ne olacak, onu davet etmiyor musun?“

Adamın öyle bir düşüncesi yoktu. Yalnız ALLAH Resulünü davet ediyordu.

„Hayır“ dedi.

Peygamberimiz de davetine „hayır“ cevabını verdi.

ALLAH Resulü eşi olmadan bir davete katılmıyordu. O ayrı insan, ben ayrı insan düşüncesinde değildi.

Onun olmadığı yerde ben de yokum diyordu davranışlarıyla. Onun kabul edilmediği yere ben de gitmem diyordu.

Aişe’yi istemeyeni o da istemiyordu.

Adam tekrar geldi, Peygamberimizi tekrar davet etti.

Peygamberimiz yine Aişe’yi göstererek:

„Bu yok mu?“ diye sordu.

Ailenin, davete bütün olarak davet edilmesi gerektiği inceliği kavramıştı davet eden.

Bu defa dedi:

„Evet, o da davetlidir.“

Bunun üzerine ALLAH Resulü Hz. Aişe ile birlikte davete katıldı.

O aynaydı:

Kudret, hakimiyet, otorite sahibi olan Sultan’ın...

[rehnüma]

Bedir'e gidilecekti...

Yolculuğa çıkmadan önce hangi hanımların yolculuğa katılacağı kura ile belirlendi. Kurada Hz. Aişe ve Hz. Hafsa çıkmıştı.

Hz.Aişe yolculuk anında peygamberimizin diğer eşiyle halini anlamak istedi.

Bir plan düşündü.Bu gerçekten iilginç bir plandı.

Böyle bir fikir aklına geldiğine sevindi.

Hz.Hafsa ile binekleri değiştirdi.

Binekleri değiştirirken de Hafsa'ya düşüncesini fark ettirmemek için dedi:

"Ben şuraları görmedim, sen benim bineğime bin, sende görmediğin yerleri görürsün..."

Peygamberimiz, Hz. Hafsa'nın bineğine yaklaştığında H.Aişe'nin, Hz.Aişe'nin bideğinde de Hz. Hafsa'nın olduğunu hemen fark etti.Hz. Aişe'nin düşüncesinide anlamıştı.Binekte Hz.Hafsa varmış gibi peygamberimiz her zamankinden daha da ilgili davrandı binekteki eşine.

Yaptığı planın sonunda Hz.Aişe o derece rahatsız oldu ki, sabaha kadar uyuyamadı.Peygamberin diğer eşine daha ilgili olduğunu öğrenmişti. Demek Peygamber diğer eşini daha çok seviyordu.

Hz.Aişe sabahı zor etti...

Sabah olunca yılanları ve akrepleri çok olan otların içinde çıplak ayakla yürüyüp durdu.Bir taraftanda dua etmekteydi:

"ALLAH'ım bir yılan akrep gönderde beni soksun."

Peygamberimiz Hz.Aişe'nin planı neticesinde ne hale geldiğini iyi bilmekteydi...

Hz. Aişe'ye seslendi:

"Ayaklarını çek yılanlar ısırır."

Hz.Aişe'nin cevabı:

"Isırsın iyi ya benden kurtulursun."

Peygamberimiz, Hz.Aişe'nin yaptığı plan ile düştüğü haline farkettirmeden gülümsemekteydi...


Siret Ans., 2:122.

[rehnüma]

Bir gün Alemlerin Efendisi Aişe validemızden bir bardak su ister.

Validemiz suyu getirince "Önce sen iç ya Aişe" der.

Hz. Aişe suyu içer.

Efendimiz bardağı alır ve suyu bardağın validemizin ıçtiği kenarından içer.

Su güldür o an,bardak güldür,dudak gül...


Efendimiz Hz Ayşe validemiz ile beraber yemek yerken özellikle dikkat eder.

Bardağın Ayşe'nin içtiği yerinden su içer...

Et yiyorlarsa Ayşe'nin ısırdığı eti elinden alır, onun ısırdığı yerden ısırır.

Kendi elleriyle Ayşeyi yedirir..

[rehnüma]

Bir gün Efendimiz Sahabelerine seslenir.

Siz biraz hızlı yürüseniz.

Kendisi Hz. Aişe validemizle geride kalır.

"Yarışalım mı ya Aişe?"

Koşmaya başlarlar.

Hz.Aişe yarışı kazanmıştır.

Yıllar sonra gene bir yolculukta sahabelerine "Siz ilerleyiniz" der.

Validemiz o yarışı çoktan unutmuş, şişmanlayıp gelişmiştir.

Hz. Aişe'ye döner Alemlerin Efendisi: "Gel, yarışalım" der.

Bu kez Efendimiz kazanır. Tebessüm ederek "İşte bu, o yarışın karşılığıdır" der.

Atılan her adım güldür o demde, tebessüm gül, ifade gül...