Herşey Tatlıya bağlandı

[Nursun]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Bazen insan hiç işin içinden çıkamayacak kadar bunalabiliyor
ve farklı pskolojilerin içerisinde olaylara bakış açısı değişik olabiliyor.
Bakmak istediği pencerenin dışına götürüyor gelişmeler olaylar .
İşte tamda öyle bir zamanda inanan için sığınılacak liman var ..
El açıp inandığına bırakıp kendisini rahata kavuşmakhuzurların en güzelini yaşamak ...
İşte öyle bir duygudur bu ''Teslimiyet ''Rabbimize hamd olsun biz inananlardan olmuşuz hatta seçilmişlerden .

Bakış açımız inşaallah ömrümüzün sonuna kadar böyle olur.Hayatın farklı renkleri farklı yönlerini görebilirken sığınmak ve beklemek .
İşte en güzel duygu..

Her şey tatlıya bağlandı
25 Haziran 2006 Pazar
Elif henüz üç aylık evliydi. Çok mutluydu.
Sabah keyifle kalktı kahvaltıyı hazırladı beyini kaldırdı.
Etrafında herkes bunlar geçer senin de bir gün ayakların yere değer diyorlardı
ama bak işte her şey çok da güzel gidiyordu.
Derken beyinin; “benim kot pantolonum nerde ?” diye bağıran gergin sesiyle şok oldu.
Ona bağırıyordu. Hem de ilk defa.

Birden sesi titredi gözleri yaşardı içi cız etti
yoksa sevginin büyüsü bozuluyor muydu? Kendini toparlayıp mutfaktan çıktı
ona sevgiyle sıcacık baktı herşey değişsin istiyordu.
Yok olmadı o hâlâ bağırmaya devam ediyordu.
kahvaltıyı yapmadan kapıya çıkmıştı bile”tamam akşama halledirim” dedi.
Son bir kez gülümsemeye çalıştı ama kapıyı çoktan çarpıp gitmişti bile...

Bir anda yıkıldı
Pencerenin yanına geldi şakır şakır yağmur yağıyordu.
Daha fazla kendini tutamadı hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
Gerçekten hayal ettiği sıcacık sevgisiyle her şeye rağmen ısıtacağına söz verdiği yuvası böyle karmakarışık mı olacaktı.
En iyisi annesini aramak ondan akıl almaktı.
Birden fikrini değiştirdi annesi; “kızım aşamayacağınız sıkıntılarınızda elbet yanınızda oluruz ama her şeyde bizi arama evlilik iki kişi arasında yaşanır
söylediklerine anlattıklarına belki sonra pişman olursun
hem bizi hem kendini üzersin sen unutursun ama biz unutamayız” demişti.

En iyisi ablasını aramaktı yok o da içine sinmedi ne diyecekti şimdi?..
Bu arada telefon çalıyordu annesi arıyordu telefonun başında dönüp duruyordu
kararsızdı ama açmadı sonra ablası aradı ardından kayınvalidesi...
Artık kararlıydı bu şekilde duyguları allak bullak olmuşken telefonu açmayacaktı.
Kendini toparlamaya çalıştı. Kalktı pantolonu aldı çamaşır makinesinin yanına gitti
dalgın dalgın ceplerini boşaltıyordu bir yığın kağıt vardı.
Önemli birşey mi diye aldı baktı. Faturalardı bunlar ve hepsinin günü geçmişti.

Faturalar elinde pencerenin yanına gitti yağan rahmetle beraber hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
Bir yandan beyine dua ediyordu demek sıkıntılardan bu kadar gerilmişti.
Hoş evlerinde her şey çok düzenliydi hiç böyle birşey yaşamamıştı
ama annesi anlatırdı ilk yıllarda onlar da çok sıkıntı çekmişlerdi.

Dualar boş çevrilmez
Ne kadar dua etti bilmiyordu ama inanıyordu; “Rahmet yağarken edilen duaları Rabbim boş çevirmez elbet bir ferahlık verir” dedi tevekkülle.
İlk defa bir meseleyle karşılaşmıştı. Dualar içini ferahlatmıştı sanki
bu hayat bizim onu anlamaya çalışmalıyım ve güçlü olmalıyım.
Mutluluğu kimse getirip vermiyor al buyur mutlu olmak senin elinde
bunlarla başet ve huzurunu bozmadan işin içinden çık.
Kendi kendine verdiği telkinler iyi gelmişti.

Gitti abdest aldı içi daha da bir ferahladı namazını kıldı dua etti.
İnanıyordu bunlar düzelecekti içine öyle geliyordu
Rabbim onları darda bırakmayacaktı. Bir gayretle evi toparladı
akşama beyinin en sevdiği yemekleri yaptı en güzel kıyafetlerini giydi
beklemeye başladı. Onu çok seviyordu kalbi çarpıyordu zil çaldı
her zamanki gibi tebessümle kapıyı açtı. Beyi elinde pembe bir gülle
ondan özür dilercesine sıcacık gülümsüyordu. Bir taraftan heyecanla anlatıyordu;
“Biliyormusun bugün ne oldu? Evlenince maaşıma zam yapacaklardı
şartlar müsait değil diye yapamıyorlardı ya;
bugün müdür bey beni çağırdı farklarıyle birlikte zamlı maaş verdi
hem de sen de zorda kaldın kusura bakma dedi.”

Elif pembe gülünü vazoya koyup hazırladığı masanın üzerine yerleştirdi..
Beyi ha bire sevinçle anlatıp duruyordu.
Pencerenin yanına gitti rahmet ne güzel de yağıyordu
sanki mutluluklarına eşlik ediyordu...
“Oh çok şükür Rabbim sana açılan elleri sen boş çevirmezsin hamdolsun” dedi.

[خزائن خيالات]

güzeldi