Hayatımıın her anına yanımda olabilecek birisi....

[عباس]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Es-selamünaleyküm
Peygamberimizi (a.s) günümüz şartlarında anlamaya ve onun yaşantısının her anını kendimize rehber etme ihtiyacımız var. Günümüzde kimsenin kimseye itimadı olmadığı bu zaman aynen cahiliye dönemini hatırlattı bana.

O zamanlarda herkes menfaatine geldiği gibi hareket ederken Peygamberimiz (a.s) şahsını değil her an ve her zaman ümmetini düşünmüş, içinde yaşadığımız toplumda insanlar o derece yozlaşmış ki sadece kendi menfaatlerini düşünür olmuşlar.

Bizler Müslümanlar olarak; Peygamberimizi (a.s) rehberimiz olarak kabul edip aynen onun gibi yaşamalıyız ki Peygamberimiz (a.s) yaşantısıyla bizlere yüz yıllar öncesinden rehberlik etmiş. Bizlerde aynen O’nun (a.s) gibi yanımızdaki diğer Müslümanları düşünmeliyiz.

Peygamberimiz (a.s) hayatının hiç bir devresinde enaniyetini öne çıkarmamış, hep “ümmeti, ümmeti” demiştir. Bizler O’nun (a.s) yaşantısının her anını dikkatle inceleyerek bizlere vermek istediği mesajları alabilmeliyiz.

Taif’de kendisine kötü davranılmasına karşın O (a.s) onlara beddua etmemiş, “onlar bilmiyorlar Ya Rabbi” demişti.

Peygamberimizin (a.s) Mekke’nin fethinde ki şehre girişi bizlere gündelik yaşantımızın her anında örnek olmalıdır.
Bilirsiniz ki: Mekkeli müşriklerin baskı ve eziyetleri müslüman insanlar için dayanılmaz bir hal alınca,  ’ın (c.c) müsadesiyle etrafındaki bir avuç sahabe ile Mekke’den Medine’ye hicret etmişti. Nihayetinde Mekke’nin fethinde Peygamberimizin (a.s) şehre girerken; evet yıllar önce gizlice ayrıldığı yurduna, muzaffer bir komutan edası ile girmemiş, ey Mekke’liler yıllarca siz, bizlere kötü muamele ettiniz. Bizlere yaşama hakkı tanımadınız. Bugün ettiklerinizin cezasını çekin dememiş. Özellikle “kan dökülmesin” diye emir vermiştir. Nihayetinde kan dökülmeden Mekke feth edilmiştir.

Peygamberimiz (a.s) Mekke’ye girerken bineğinin üzerinde adeta iki büklüm olmuş, mübarek yüzü neredeyse Kasvâ’nın sırtına değecek kadar eğilmiş ki; bizlere yaşantısıyla gurur ve kibir kapısını kapatmamız gerektiğini ifade etmiştir.

Bizler de O’nun (a.s) yaşantısını sırf O (a.s) öyle yaşadı diyerek taklit etmemiz bile bizlerin gündelik oturup-kalkmamızı, yememiz-içmemiz gibi ve diğer olağan hallerimizi  sevap hükmüne geçirir.

Büyük şair, güzel insan Necip Fazıl’ın sedasıyla; “Müjdecim, kurtarıcım, efendim, Peygamberim (a.s) Sana uymayan ölçü hayat olsa teperim” deriz.
Unutmayalım ki bizleri yaratıp bu dünyaya gönderen zat  (c.c) bizlere Habibim Sevgilim dediği zatı göndermekle bizlere ne kadar değer verdiğini isbat ediyor, peki bizler bizi yaradan yaratıcımızı ve O’nun (c.c) sevgilisi olan Habib-i Zişanı (a.s) ne kadar değer verip ne kadar seviyoruz?

Evet bu sorunun cevabını yine Yüce Yaradanımız bize o mukaddes kitabda veriyor.
“(Resûlüm! ) De ki: Eğer Allah'ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.” (3/31)

Evet vicdanımız bize doğruyu her zaman söyler.  :inşAllah: sizler ve bizler “Allah'a ve elçisine itaat edin, ki merhamet olunasınız.” (3/132) ayetine mazhar oluruz.

’ım (c.c) yarattıkların adedince, razı olduğu kullarının nefesleri adedince ve kainatta ki zerreler adedince Efendimiz’e (a.s) ve ehli beytine salatu selam olsun. Bu yazıyı okuyan kardeşlerle birlikte bizimde günahlarımızı affet, bildiğimiz veya bilemediğimiz tüm tehlikelerden bizleri koru, istediğimiz veya isteyemediğimiz dilimizden ve gönlümüzden geçirdiğimiz isteklerimizi hayırlı hale getirip kolayca veriver, bizlere  hüsnü hateme ver, her daim cemalullahını görenlerden eyle.   
 
Abbas

[خزائن خيالات]

  cok güzel yazdırılmıs
duanıza binlerle  diyorum

[طلبه لگه - طالب]

allah razı olsun

cok güzel yazdırılmıs
duanıza binlerle  diyorum

gerçekten aynen katılıyorum

[rose34]

     

[عباس]

cümlemizden 

  

[sabrunnisa]

  ya muin

[عباس]

ecmain 

[طوبى]

   kardeş çok güzel bir dua 

[عباس]

  cümlemizden 

  

[بدرقه]

 

[عباس]

  elfü elfi 

[طوبى]

 

[EyMeN]

Peygamberimiz (a.s) hayatının hiç bir devresinde enaniyetini öne çıkarmamış, hep “ümmeti, ümmeti” demiştir

 
Şimdi ümetti ene diyor...
Layıkıyla ümmet olamıyoruz
 
Duanıza amin ecmain olsun
 
Mevla razı olsun güzel bir konuyu kaleme almışsınız