« : 07 Eylül 2009, 22:08:50 »
Hz.Peygamber'in(asm)katibi Hanzala ibnür Rebi el-Esedi anlatıyor;
Bir gün Hz.Ebubekir ile karşılaştık.Bana ''Nasılsın?''diye sordu.''Hanzala münafık oldu''dedim.''Sübhanallah sen neler söylüyorsun?''diye şaşırdı.Ben açıkladım.
''Peygamber'in (asm) huzurunda olduğum sırada cennet ve cehennemden söz edilir,sanki gözlerimizle görmüş gibi oluruz.
Oradan ayrılıp çoluk çocuğumuza,bağ bahçemize karışınca çoklukla unutup gidiyoruz.''
Hz.Ebu Bekir(r.a)da;''ALLAH'a yemin olsun,ben de aynı şeyi hissediyorum''dedi.
Beraberce Hz.Peygamber'e(a.s.m)gittik ve bu durumu anlattık.Bize;
''Nefsimi kudret elinde tutan Zat-ı Zülcelal'e yemin olsunki siz,benim yanımdaki hali dışarda da devam ettirip cennet ve cehennemi hatırlama işini koruyabilseniz,melekler sizinle yataklarınızda,yollarda musafaha ederdi.Fakat ey Hanzala,bazen öyle,bazen böyle olması normaldir,münafıklık değildir''dedi ve son cümleyi üç kere tekrarladı.