Gül-i ranam yer gök aşkınla yanıyor

[كنج مسلمان]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

 
 Gül-i ranam yer gök aşkınla yanıyor

Her insanın yaşadıkları kendince tarifisizdir. Kelimeler sus pus olur. Göz kalbe iner, dili gizlice bilmediği bir lisana yoldaş olur.

Mecnun leylaya meftun olup çöllerde ararken ateş olmuş kum tanelerinde kayboldu. Ferhat nakkaş iken düşmedi mi şirinin sevdasına dağları delmeye...Kerem Aslıya türküleri dile getirmed mi?
Her biri kendince çareler bulmuş anlatmak için.

Bir sevda varki ne hal dili yeterli nede kal dili....Aramaklada bulunmaz o gelir kor gibi bir damla düşer küçücük yüreğine. Gönlün bir sayfadır artık hergün bir satır yazar. Her bir kelimesi binler cilt olsa tercumanı olmaya yetmez. Kalbin sahibide çözemez yazılanları el gibi bakar, dinler nağmeleri. Çünkü kalbi artık sahibine teslimdir o sadece geçici taşıyıcısıdır.

Ömründen vazgeçmiş sevdiğinin ömrüne fedadr. Dokunsa sarmaşık gülleri gibi kenetlenecek sevdasının ruhuna. Kanı yerine aşkı akar damarlarından tüm benliğine. Öyle bir yakarışla dönerki yüzünü sevdiğine ben sendeyken gurbetindeyim ne olacak bu halim?

Ne mecnun ne ferhat nede keremim, ben yokum artık. Seni tarif edecek bütün sözlerde yok. Ayrılık desem ayrılık değil kavuşma desem kavuşmada değil. Bir dokunursun inceden toza dumana karışır savrulurum.
 Sen düştün cemre gibi zerrelerime ben bittim.

Nazarın şimşek gibi aydınlatırken alemi nasıl dururum.
Hale olmuş her halin geçtiğin mekanları coşturur.

Hicran kaplamış gözlerimi, hasretine hasret kalmışken söyle nasıl yaşarım

Yer gök aşkına aşık


SAHRA