Fuzûli Konuşmanın Ölçüsü ve Örnekleri....

[صحراء]

NurunYolcusu.com İrfan Medya Projelerini Destekler

Fuzûli Konuşmanın Ölçüsü ve Örnekleri.... 

Bazen sen öyle sözler sarfedersin ki, eğer konuşmamış olsaydın günaha girmeyeceğin gibi, şimdi ve ileride de zarara uramazdın. bunu bir misalle anlatalım:

  Bir cemaatle beraber oturursun. Onlara yolculuklarından bahsedersin. Yolculuk esnasında gördüğün dağları,nehirleri başından geçen olayları, hoşuna giden yemekleri, elbiseleri, seni şaşkınlığa sevkeden hadiseleri,beldelerdeki büyükleri,oralarda olan şeyleri anlatırsın. Bunlar öyle olaylardır ki, eğer onları anlatmasan günaha girmezsin ve zarara uğramazsın.

 Cihadla ilgili anlattıklarında da durum aynıdır. Eğer gördüğün hadiseleri mübalâğa ile anlatırsan mâlâyâniye girmiş olursun. Mesela, olayları eksik vaeya fazla anlatırsan, kendini temize çıkarmaya çalışırsan, nefsini övme, gıybet etme,Allah teala'nın yarattıklarından bir şeyi kötüleme gibi şeylerden kaçınmazsan,vaktini zayi etmişolursun. Sen hayırlı bir şeyi anlatırken tehlikeli şeylerden kaçınamazsan, bizim zikrettiğimiz dilin âfetlerinden nasıl korunabilirsin?

 Şunlar da sana faydası olmayan konuşmalardır:
Başkasına,seni ilgilendirmeyen birşey sorarsın. böylelikle vaktini zayi etmiş olursun. Arkadaşını da, soruna cevap vermek suretiyle aynı şekilde zamanını zayi etmeye zorlamış olursun. Sorulan soru, kişiyi bir afete sürüklemediği takdirde vaktini zayi etmiş olur. halbuki soruların bir çoğu insanı âfeteve zarara sürükler.

 Mesela sen birine; "oruçlu musun?" diye sorsan; eğer O "evet" derse ibadetini açığa vurmuş olur. Bu takdirde riyaya girer. Riyaya girmezse de ibadeti gizliler defterinden silinir gizli olan ibadet ise açık olmadan  dereceler farkıyla daha üstündür eğer "hayır" derse yalancı olur Cevap vermezse sen küçümsenmiş olursun ve böylelikle ona eziyet etmiş olursun. Şayet soru sorduğun kimse söylediğini defetmek için çeşitli yollar ararsa,zorlanmaya muhtaç olur ve yorulur dolayısıyla sen onu sorunla ya riyaya, ya yalana ya küçümsenmeye ya da kendisini soruya defetmeye için hile yaparak  yorgunluğa sevketmiş olursun. Diğer ibadetlerinden ve günahlardan sorman da böyledir..

  Bazen birine açıklamaktan kaçındığı ve utandığı şeylerden sorarsın. Mesela; başkasının konuştuğu bir şeyden sorarak, "Ne dersin, bu konudaki görüşün nedir?" gibi onun açıklamak istemediği şeylerden sorup onu zor durumda bırakmış olabilirsin.

 Yine yolda gördüğün birisine, "Nereden geliyorsun?" diye sorarsın. o kimse o anda cevap vermek istemeyebilir. eğer nerden geldiğini söylese bazen bundan utanabilir. doğruyu söylemeyecek olsa yalana düşmüş olur; sende ona sebebiyet vermiş olursun işte senin ihtiyacın olmayan bir soruyu sorman karşındakini bu şekilde sıkıntıya düşürür. Soru sorulan kişi çoğu zaman sana."Bilmiyorum" demeyi uygun bulmaz ve hiç düşünmeden cevap verir.
 
  Bu anlatılanlar insanı bir günaha yada zarara sürüklediği için fayda vermeyen konuşmadanda ötedir.Fayda sağlamayan konuşma ile kastettiğim ise rivayet edilen şu hadislerdir.

  "Lokman Hekim, bir gün Davud'un (a.s) yanına geldi.Hz Davut zırh dokuyordu LokmanHekim daha önce böyle birşey görmemişti. bunun için önce hayret edip onun neolduğunu sormak istedi. ancak sahip olduğu hikmet onu sormaktan menetmiştir. Nefsine hakim  olup onun ne olduğunu sormamıştı. Hz. Davut (a.s) zırhı dokumayı bitirdi ve kalkıp onu giydikten sonra .

 "Savaş için zırh ne güzel oldu!" dedi bunu üzerine Lokman Hekim;

Susmak hikmettir; ancak onu yapan pek azdır buyurdu. Yani sormadan onun bilgisi kendisine ulaştı, bu sayede sormaya ihtiyaç kalmadı.

Şöyle anlatır:
Hz. Lokman soru sormaksızın onun ne olduğunu örenmek için bir sene boyunca Hz.Davud'un (a.s)yanına gider gelirdi.
 Bu ve bunun gibi sorular kendisinde herhangi bir zarar bulunmayan konuşmalardır böyle olduğu zaman onlara faydası olmayan konuşmalar denir.Onları terketmek islam'ın güzelliğindendir.

  Kendini ilgilendirmeyen şeyleri  konuşmanın tarifi işte budur..


İMAM GAZÂLİ DİL BELASI

[nur_yolcusu]

Allah Razı Olsun...

[Defne]

Aman ALLAH'ım  bu faydasız konuşmaları yapıyor ve maruz kalıyoruz çoğu zaman

 

[hasbunALLah]

 

[كنج مسلمان]

 

[عليه]